برای مردی سختکوش و گرانقدر   

مرحوم دادپی در سال 1319 در تهران متولد و گواهی خلبانی جنگنده شکاری اف 5 و فانتوم اف 4 را در آمریکا با رتبه ممتاز دریافت کرد و پس از مراجعت به ایران در پایگاه هوایی شهید نوژه همدان، بوشهر و مهرآباد تهران به خدمت ادامه داد.
با هزاران ساعت پرواز آموزشی، عملیاتی از پیشکسوتان خلبانی شکاری در کشور به حساب می ‌آمد و نقش ارزنده وی در پرواز هدایت و طراحی عملیات‌های هوایی آغاز جنگ مانند عملیت 140 فروندی و هدایت فاز هوایی عملیات ناوچه پیکان و نبرد سرنوشت‌ ساز انهدام نیروی دریایی عراق، و ده ها عملیات دیگر باعث شد تا نشان رشادت فتح به وی اعطا گردد.

روحش شاید.

یادش گرامی

لینک
   اتمام کار   

می خواستم در این آخرین قسمت کلی حرف بزنم. شاید یه جور درد دل

اما بهتر دیدم بدون شرح فقط به ارائه عکسهای گرفته شده از اتمام کار ساخت این ماکت بسنده کنم.

امیدوارم در این رهگذر مطالب نه چندان علمی و پیش پا افتاده حقیر مورد استفاده دوستداران قرار گیرد و عاملی باشد برای به حرکت در آوردن دیگر علاقمندان.

یا حق

        


          

        

 

 

لینک
   A380   

بالاخره بعد از چندی تونستیم برگردیم به صفحه دلخواه تا بتونبم مطلب بنویسیم

راستش چند وقتی بود به علت مسافرت به خارجه نتونستم وبلاگ رو کامل کنم

با اینکه در آخرین روز رفتنم تونستم به قول خودم عمل کنم و ماکت رو تموم کنم اما اصلا فرصتی پیدا نکردم تا بتونم مطلب بنوسم.

امروز اگه خدا بخواد قصد دارم تمام و کمال در مورد به پایان رسوندن ماکت حرف بزنم.

اول از همه اینکه با لجاجتی که به خرج دارم روکش استفاده شده از روکشهای متداول و غیر مرغوب رو که به دلیل نداشتن اطلاعات استفاده کرده بودم از ماکت حذف کردم و به جای اون از بالسا استفاده کردم.

یعنی دوباره یه اضافه کاری مجدد.

ولی خوب بالاخره تمومش کردم.

 

       

          

 

لینک
   سمباده يا Sandpaper   

با سلام

قبل از اینکه بحث جدیدی رو آغاز کنم در مورد پوساب زدن (سمباده زدن) این ماکت بحث می کنیم.

راه های زیادی برای اینکه شما بتونید مدل یا ماکت خودتونو تزئین کنید وجود داره. ساده ترین راه اینه که اونو روکش بکشید. البته روکشهایی که تو بازار ما وجود داره به نسبت کشورهای دیگه کمی محدودتره اما خود واقعاْ کار راه اندازه.

یه مدل روکش (که اسمشو فراموش کردم) وجود داره در رنگهای مختلف که در هنگام چسباندن آن باید از یک وسیله گرمایشی مثل اتو استفاده کرد. یعنی با گرم کردن روکش در هنگام چشباندن بهترین کیفیت رو میشه ازش انتظار داشت. اما این نوع تزئین بیشترین کاربردی که داره برای هواپیماهای مدله. زیرا چسبندگی خوبی نسبت به چوب داره. در هواپیماهای مدل شما خیلی نیاز ندارین ظرافت به خرج بدین. چون در استفاده های مکرر هواپیما دچار خوردگی هایی میشه که امری طبیعیه.

اما در مورد ماکت که شاید یه جور موندگاری بیشتری نسبت به مدل داره حتما دقت و ظرافت در تکمیل پروژه شما نقش بسیار مهمی داره.

در اینجا باید گفت که برای تزئین این ماکت A 380  اصلاٌ از روکش استفاده نشده. تمام بدنه و بالهای این هواپیما رو با چوب بالسا ۱ میل روکش کرده و مابین درزهای اونو با بتونه روغنی (مخلوط رنگ سفید روغنی، مل و کمی بنزین و آب) پر کرده و سپس سمباده کاری شده و در آخر نیز اقدام به رنگ زدن آن کردم.

برای سیقل دادن و سمباده کاری اون هم از سمباده Waterproof استفاده کردم. این نوع سمباده شماره های مختلفی از لحاظ زبری داره. ۲۲۰ - ۴۰۰ که بیشترین استفاده رو از شماره ۲۲۰ داشتم اما شماره ۴۰۰ نیز بسیار نرم است و در مواقعی از این شماره استفاده شده.

نمونه هایی از  سمباده رو ببینید.

            

لینک

   نصب بال و دم   

بازم حالت کشویی و اینبار نوبت بال و دم.

البته یادم رفت در قسمت دم به این نکته اشاره کنم که سکان عمودی و سکانهای افقی هم کشویی هستند. البته بد نیست یه یکم به خودتون زحمت بدین و فکر کنید چه جور میشه اونها رو کشویی کرد. البته توی عکس تقریبا میشه حدس زد اما شما هم بیکار نباشین و یکم فکر کنید.

برای اتصال دم به بدنه (که قبلاْ طول چهار ستون افقی اصلی بدنه رو کمی بلندتر انتخاب کرده بودیم) آن را آغشته به چسب چوب کافی کرده و در جای خود محکم می کنیم و اجازه بدهید ۱ روز کامل در آن حالت، محکم بماند تا سفت شود.

                       

۱                               ۲                                ۳                              ۴

پایه بال به دلیل تحمل وزن کل هواپیما باید از مقاومت بیشتری نسبت به سایر اجزا برخوردار باشه. پس به ناچار فلزی ساخته شد.

متاسفانه چون با موبایل عکسها رو تهیه کردم قسمت جوش دادن این قطعه که شاید خیلی هم زیبا شده بود قبل از اینکه به کامپیوتر انتقال داده بشه از بین رفت. اما خوب در این حد بگم رو هر بال دارای دو سوراخ برای داشتن حالت کشویی تعبیه شده و به همان ترتیب در هر طرف ای قطعه فلزی دو پایه فلزی با زاویه مشخص جوش داده شده. و در آخر این پایه فلزی به زیر بدنه هواپیما با ۳ عدد پیچ و مهره بسته شده.

                  

۱                                  ۲                                 ۳                            ۴

بابت بی کیفیت بودن عکسها شرمنده. انشاءالله اگر عکسهای بهتری تهیه کنم حتما جایگزین خواهم کرد.

لینک
   Engine   

موتور یا همون Engine

می خواستم در مورد موتورهای این هواپیما بحث کنم که یادم افتاد فعلاً داریم ماکت می سازیم. اما خوب بد نیست بدونین اولین پرواز آزمایشی این هواپیما در نوامبر سال ۲۰۰۵ انجام شد. این هواپیما مجهز به چهار موتور با قدرت ۰۰۰/۷۰ پوند Thrust یا همون نیروی کشش، ساخت شرکتهای جنرال الکتریک و پرات اندویتنی یا موتورهای رولزرویس می باشد.

به این عکسها دقت کنید

                      

برای طراحی بدنه این موتور، من اونو به دو بخش تقسیم کردم. نیمه بالایی و نیمه پایینی. به عکس سمت راست دقت کنید. اگر موتور را از وسط به دو نیم تقسیم کنیم می بینیم که انحنای بالای موتور با انحنای پایین متفاوت است. پس می شه به راحتی نیمه بالایی اونو با انحنای بالایی آن و نیمه پایینی رو با انحنای پایینی آن رسم کرد.

حال در این قسمت شما از دو دایره به اندازه دقیق استفاده کرده و ۱۶ برش دقیق در زاویه های دقیق که همون انحناهای مورد نظر است رو با تخته سه لایی در میارید.

اینجا هم همون عملی که برای تظیم دم هواپیما اعمال کردیم رو انجام بدین. یعنی دقیقاْ از وسط دایره بزرگ یک برش نیم سانتی برای نصب کردن یک ستون افقی در نظر بگیرید، وقتی ستون افقی را با این دو سرواخ متصل کنید دایره های جلو و عقب موتور برای نگه داشتن انحناهای مناسب، آماده است و دقیق نصب می شوند. (خداکنه درست بیان کرده باشم)

 

 پس حالا که طرح اولیه ما آماده شد برای هر موتور به دو دایره و ۱۶ انحنا و یک ستون افقی احتیاج داریم. پیشنهاد می کنم دایره ها و انحناها رو از تخته سه لایی(برای استقامت بیشتر) ستون افقی رو از چوب معمولی و برای پوشوندن سطح موتور از بالسای ۲ میل استفاده کنید. خوبیه بالسای دو میل برای این قسمت اینه که پهنای بیشتر اون به شما این امکان رو می ده که برای سمباده زدن و منحنی درآوردن حالت موتور دستتون بازتر باشه.

به عسکهای زیر دقت کنید.

             

در اینجا نشون دادم که دقیقا روی انحناهای متصل شده، بالسهای بریده شده رو با چسب چوب باید نصب کنید. اگر قبل از نصب کردن تکه های بریده شده رو داخل آب قرار بدین انحنای مورد نظرتونو حفظ می کنه و روکش بالساتون نمی شکنه.

           

پایه های موتورها رو هم از شکل بالا روی چوب معمولی با استقامت مناسب دربیارین و پیشنهاد می کنم برای اینکه کارتون یکدست در بیاد هر چهار قطعه رو با هم برش بدین. بعد هم کار سمباده کاری و به قول گج کارها نازک کاری. البته من کار رو برای خودم تقریباْ سخت کردم. چون قصدم این بود که بتونم ماکت رو طوری بسازم که تماماً کشویی باشه و اگر قصد حمل و نقل داشته باشم به راحتی هرچه تمامتر انجام بگیره. به همین خاطر موتوها هم مثل بال و سکان عمودی و سکانهای افقی کشویی درست کردم.

به این عکسها دقت کنید. در عکسهای بعدی نشون می دم که طریقه کشویی کردن موتورها به چه شکل انجام گرفته.

          

   

لینک
   دم یا همون Tail Wind) OUTRIGGER)   

متاسفانه تو این قسمت عکسهای چشمگیری ندارم. اما طرحی که برای دم هواپیما پایه ریزی کردم رو اینجا ببینید. (البته در عکس شماره ۵ قسمت نقشه ها موجوده)

اگر طرح رو کامل کرده باشید یعنی نقاط مشکی رنگ رو برش داده تا ستونهای افقی نصب شوند برای اینکه بتونید کار رو دقیق دربیارید به یک ستون افقی نیم سانت در نیم سانت چوبی احتیاج دارید.

اگر دقت کنید در طرح ارائه شده نقاط  آبی رنگی مشاهده میشه. این همون مکانهای قرار گرفتن ستون عمودی چوبی است که از میان ستون عمودی می گذره. یعنی اگر شما یه چوب نیم سانت در نیم سانت به طول اندازه ی دم (کمی بیشتر) آماده کرده و جای این نقاط آبی رنگ قرار دهید با توجه به تراز شدن ستونهای عمودی نسبت به آن طرح شما دقیق خواهد بود.

 

حال به این عکسها دقت کنید.

                 

۱                          ۲                                  ۳                                 ۴

 

                    

۵                             ۶                               ۷                                ۸

 

               

۹                            ۱۰                             ۱۱

 

لینک
   بال   

بال Wing

شاید از مهمترین و سخت ترین قسمتهایی که خیلی وقتمو گرفت طراحی و اجرای ساخت بال ها بود.

در طراحی بال از دو نوع مکانیزم استفاده می شه  dihedral و Anhedral. این روش ها برای طراحی بال یک هواپیما بستگی به کارائی و کاربردی داره که از اون هواپیما انتظار می ره. برای مثال هواپیمای سسنای ۱۷۲ دارای مکانیزم طراحی بال از نوع dihedral می باشد. 

به هواپیماهای غول پیکر باری دقت کنید.

Loading aircraft image...    Loading aircraft image...     Loading aircraft image...    Loading aircraft image...

طراح در این نوع هواپیماها (البته نه همه) از مکانیزم Anhedral استفاده شده. یعنی بالها نسبت به افقِ بدنه به سمت پایین میل دارن. این خصوصیتها همه در دست طراح قرار می گیره تا بهترین شرایط و عملکرد رو برای هواپیما فراهم کنه. البته محاسبات بسیار پیچیده ای داره. در اینجا نمی خوام بحث پیچیده ای داشته باشیم فقط جهت اطلاع عرض شد. شاید لغتها خیلی قلمبه سلمبه شده. اینجوری بگم این دو مکانیزم طراحی بسته به کارایی هواپیما برای stabile کردن هواپیما بکار می ره و اون چیزی نیست جز پایداری هواپیما در پرواز. یعنی اینکه هواپیما در هر شرایطی به حالت اصلی برگرده.

اما در طراحی بالهای A380  به نظر می رسه از هر دو مکانیزم استفاده شده. به همین دلیل طراحی اون برای ساخت یک ماکت کوچک رو سخت می کنه. به شخصه در هیچیک از هواپیماهای ایرلاین چنین طراحی رو ندیدم که در محور اتصال بال از مکانیزم Dihedral و در انتها Anhedral باشه.

پیشنهاد می کنم حتما برای دیدن عکسهای جالبتر به اینجا سری بزنید.

به این عکسها دقت کنین.

           

۱                      ۲                      ۳

      

۴                         ۵

لینک
   سکان عمودی و سکانهای افقی   

Rudder & Elevator

قبلا در مورد Airfoil سکان عموی و سکانهای افقی صحبت کردیم که از چه نوعی است. حال که تقریباْ یاد گرفتیم طرح اولیه رو چجوری تهیه کنید شروع می کنیم.

از همون Airfoil مورد نیاز در فاصله های یکسان طراحی کرده و از تخته سه لایی برای ساخت آن استفاده می کنید.

به این عکسها دقت کنید

                

۱                           ۲                             ۳

       

۴                     ۵   

 

اینم نمونه ای از Elevator  های روکش کشیده شده.

                           

۶                                 ۷                                  ۸ 

 

لینک
   دماغه يا همون Nose   

باز هم همون ستون عمودی

اگر به عکسهای شماره ۲ و ۳  قسمت نقشه ها نگاه کنین می تونین با یه مقایسه ی دقیق و با استفاده از نرم افزارهای فتوشاپ و کورل ابعاد دقیقی برای ستونهای عمودی دماغه رسم کنید. دقت داشته باشین اون چیزی که مهمتر از ساخت یه ماکت یا مدله طراحی اونه. اگر طراحی و محاسباتتون (هرچند ابتدایی) دقیق باشه مطمئن باشید کاری که انجام می پذیره دور از واقعیت نیست.

یادم نره اینو بگم که تنها فلزی که در این ماکت استفاده شده فقط پایه اصلی که در آخر می رسیم. بقیه فقط از چوب و یونولیت تهیه شده.

در اینجا از ۴ قطعه طراحی شده در ابعاد مناسب برای ساخت دماغه استفاده کردم. اولین قطعه دقیقاْ منطبق بر اندازه ستون اصلی به دلیل اینکه بتونم در زمان اتصال به بدنه تراز بودن اونو حفظ کنم و هم چبسندگی بهتری به اون داده باشم.

زاویه برشهای کوچک افقی رو هم به دو بخش تقسیم کردم. زیرا نیمه بالایی و نیمه پایینی. انحناهای نیمه بالایی با نیمه پایینی با هم تفاوت دارند. به خوبی می تونین متوجه منظورم بشین اگر تو عکسها کمی دقت کنین

           

۱                       ۲                           ۳                     ۴

لینک
پايلوت